اخبار و رویدادها

بازگشت به صفحه کامل

در سایه حماسه، درنگ و پرسشگری؛ یادبود فردوسی و خیام در دانشگاه شیراز

در سایه حماسه، درنگ و پرسشگری؛ یادبود فردوسی و خیام در دانشگاه شیراز


به‌گزارش روابط‌عمومی دانشگاه شیراز، آیین بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی و حکیم عمر خیام با عنوان «در سایه‌ی حماسه، درنگ و پرسشگری»، عصر دوشنبه ۲۸ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵، در تالار فجر دانشگاه شیراز برگزار شد.
این مراسم که در راستای تبدیل به دانشگاه مدنی و پروژه دانشگاه در شهر و شهر در دانشگاه، به‌همت معاونت فرهنگی اجتماعی دانشگاه شیراز، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، مرکز پژوهش‌های زبان و ادبیات فارسی و انجمن علمی زبان و ادبیات فارسی ترتیب یافت، با استقبال استادان، دانشجویان و علاقه‌مندان به فرهنگ و ادب پارسی همراه شد.
در آغاز این آیین، دکتر سعید حسام‌پور، رئیس دانشکده ادبیات و علوم انسانی و استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز، با سخنرانی خود با عنوان «خیام، پرسشگر بی‌قرار» به واکاوی فلسفۀ حیرت، شک و پرسشگری در رباعیات خیام پرداخت و از خیام به‌عنوان فیلسوفی نامتعارف اما ژرف‌اندیش یاد کرد.
در ادامه، آقای منصور پایمرد، حافظ‌پژوه و مدرس مرکز حافظ‌شناسی، در سخنانی با عنوان «تأثیرپذیری حافظ از خیام» به پیوندهای عمیق معنایی و زبانی میان غزلیات حافظ و رباعیات خیام اشاره کرد و از تسلسل اندیشه پرسشگری در ادبیات کلاسیک ایران سخن گفت.
سپس دکتر محمود رضایی دشت ارژنه، استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز، با ارائه تحلیلی نو و تأمل‌برانگیز با عنوان «شاهنامه و عامل نفوذی»، به بررسی ابعاد هویتی شاهنامه و نقش آن در برابر جریان‌های فرهنگیِ ناهمسو پرداخت.
در بخش هنری و اجرایی برنامه نیز، نمایش هنر پهلوانی با حال و هوای حماسی خود، پیوند ناگسستنی آیین‌های پهلوانی با شاهنامه را به تصویر کشید. همچنین، برنامه‌های متنوعی ازجمله خیام‌خوانی خانم نرجس طالبی (دانشجوی علم اطلاعات و دانش‌شناسی دانشگاه)، نقالی‌خوانی خانم‌ها حبیبه آزادی و سارگل آزادی، شاهنامه‌خوانی آقای حسین وزیریان (دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه) و خانم سیده نگار بهرسی (دانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی) اجرا شد. پخش کلیپ‌هایی با مضامین خیامی و طنز فردوسی نیز از دیگر بخش‌های این رویداد بود. در پایان مراسم، از برگزیدگان مسابقات دلنوشته و پادکست شاهنامه تقدیر شد.
این رویداد فرهنگی، فرصتی ارزشمند برای بازخوانی جایگاه دو حکیم بزرگ ایران‌زمین‌ فردوسی و خیام در عصر حاضر و تأکید بر ضرورت پرسشگری و حفظ هویت حماسی در میان نسل جوان بود.